"Als de terugweg van vakantie veel korter lijkt te duren dan de heenreis..."

Vanuit dit gevoel over de tijd, schreef Joke Hermsen haar boek 'Stil de tijd'. De tijd en het gebruik daarvan lijkt een hot item te zijn in ons dagelijks leven. We hebben allemaal een veel te volle agenda, werken te hard en hebben vaak weinig tijd om gewoon eens rustig te gaan zitten. Deze momenten van rust, zorgen voor bezinning en aandacht voor jezelf, en die momenten zouden we eigenlijk meer moeten nemen.

Joke schrijf in haar boeken over de oude Griekse opvattingen Chronos, wat wij allemaal kennen als de tijd die de klok aangeeft en Kairos, wat je kunt vertalen als innerlijke tijd. Chronos is nodig om gestructureerd te leven en bijvoorbeeld afspraken te kunnen maken. Kairos is de tijd die bestaat uit ervaringen, uit leren en maakt tot wie je bent.

Het was een hele interessante en leerzame culturele zondagmiddag, met een divers publiek. De belangrijkste tip die Joke Hermsen de luisteraars meegeeft is: "wees meer bewust van de Kairos die je beleeft".Zodat wij niet als Charlie Chaplin in Modern Times, een automatisch bestuurbaar bestaan gaan leiden.

Voor de mensen die meer willen weten:
http://www.youtube.com/watch?v=WrHD3bL02Vw&feature=player_embedded

Lady Moonlight en haar band

De laatste middag in de cyclus over Egypte met een geweldig en kleurrijk optreden van Lady Moonlight, geflankeerd door een klarinettiste, zanger en trommelaar en fluitist, trommelaar en luitspeler (of wat dan ook) tegelijk. Volle zaal weer.Lady Moonlight dook op vanonder tulen sluiers in vele kleuren en beeldde de zonsopgang uit en wist het publiek met prachtige vingerbewegingen en soepel lijf te bekoren en mee te nemen met belgerinkel en trommelgeroffel naar de klassieke dansen van het oude Egypte. Ze vertelde daarbij ook een en ander en de muzikanten begeleidden haar fantastisch. Het was zeer afwisselend, dan weer een stukje dans in weer een ander geweldig kostuum met lovertjes en soms een stukje buik, die meewelfde op de exotische klanken. Elk nummer was steeds een nieuwe verrassing om te zien en te horen. Het kostuum van de Egyptische zigeuners was wel heel speciaal, op het kitscherige af met extra brede heupen aangezet en deze dans vertolkte ze middels een c.d., omdat bijna niemand deze (schel klinkende) muziekinstrumenten nog bespeelde. De zanger leek wel een Egyptische hogepriester en zong in het Egyptisch met, zoals Margaret in de inleiding al zei, met een prachtige tenorstem. Ook al kon je niets verstaan, toch kon je de sfeer van het lied goed oppakken, soms droef met een happy end, dan weer ondeugend en hoorde je de woorden "Habibi", dat "schatje" betekent en was de danseres ineens een giechelend meisje.Ze zette dan een hand naast haar mond bij wijze van verlegenheid, lachen. Alle dansen had ze een lachend gezicht, dat is blijkbaar zo voorgeschreven. De fluitist kwam uit Beiroet, de klarinettiste een Nederlandse net als de mysterieuze Lady Moonlight. De zaal klapte uitbundig mee en een deel liet zich op de "dansvloer" noden en daar moeten vast enkele leerlingen van haar hebben bijgezeten, want er werd ook met de buikjes gedanst, zelfs door mannen, een dolle boel dus, waar de schilderijen van Joep van Egmond prachtig bij kleurden en de Fair-Trade geschenken, na afloop door Margaret overhandigd aan de groep, het goed deden bij het publiek ook, zo hoorde ik om me heen.
Hilarisch moment was dat de muzikanten al begonnen met hun volgende nummer en Lady Moonlight vanuit de kast (waar de stoelen e.d. altijd staan, daar kleedde ze zich telkens om) riep dat ze nog niet klaar was en de spelers derhalve maar wat gingen improviseren. Dat zijn van die leuke spontane momenten altijd.
Gefotografeerd mocht er slechts door enkele daartoe uitgekozen mensen zodat ik maar een afbeelding uit het oude Egypte heb gekozen. Slot van wederom een succesvolle cyclus, net als vorig jaar Spanje, die alweer uit doet kijken naar volgend jaar.
Alles zeer verzorgd door Margaret en de catering-assistentie was ook prima! Deze middag deed je echt eens verder kijken dan je eigen wereldje,wat een rijke cultuur!

De verborgen tombe

Bovenstaand enkele sfeerbeelden van de tweede lezing binnen het drieluik over "Egypte op de zondagmiddag" met wederom een geheel gevuld theater,waarbij Egyptoloog Huub Pragt,die hierboven op de foto in de pauze zijn boek aan het signeren is, het publiek meevoerde naar het Oude Egypte rond het jaar 1000 voor Christus. Van de achterflap van zijn boek "De verborgen tombe" citeer ik de volgende korte beschrijving: "Het koningschap had in die tijd sterk aan aanzien ingeboet. In Thebe in het zuiden regeerden de hogepriesters van Amon. Sommigen van hen voelden zich zelfs zo sterk dat ze zichzelf tot farao uitriepen,terwijl er in het noorden al een farao regeerde. De hogepriester Pinodjem en zijn zonen begonnen in deze tijd aan een ambitieus project.Om de grafrovers in het Dal der Koningen voor te zijn,besloten ze de mummies van alle grote farao's uit het verleden uit hun graven te halen. Ze zetten de mummies veilig bij in geheime cachettes,waarvan bijna niemand de ligging kende. De kostbare grafuitrustingen van deze farao's werden elders verstopt.Op deze manier vergaarde de familie van Pinodjem een enorm fortuin.Wat is daarmee gebeurd?"
Het boek is geschreven als een roman,maar alle beschrijvingen van Egyptische tempels, oude rituelen,graftombes in het Dal der Koningen en het lot van de koningsmummies zijn waarheidsgetrouw. De lezing ging vooral in op deze ambiteuze projecten middels een mooie powerpointachtige presentatie,waarin het publiek en passant nog iets mee kon pakken over b.v. ontcijfering van hiërogliefen(de naam Mencheperra)liggingsplaatsen van koningsgraven. Ook zagen we enkele mummies (die uit de doeken waren gedaan)passeren op het scherm.
Het was een boeiend verhaal van niveau,helemaal uit het hoofd verteld door een welbespraakt en enthousiast Egyptoloog. Het was alleen al een plezier hem wat Egyptische vorsten te horen noemen,hetgeen gepaard ging met nogal wat keelklanken wat bepaald sfeerverhogend werkte.Het leuke was dat er een of meer Egyptologen in de zaal zaten,die instemmend knikten of zachtjes wat mompelden.Veel bekende gezichten gezien,waaronder enkele oud-collega's. Ook waren er twee kinderen van een jaar of tien! Ik vroeg ze nog hoe ze het vonden:"Na de pauze was korter dan daarvoor "giechelde het duo!Het geheel was goed verzorgd door Margaret,Corrie(Wim)en Wouter. Het was een leuke ervaring deze middag als gast te hebben meegemaakt.Ook heb ik het (gesigneerde) boek gekocht,want Huub Pragt gaf niet alles zomaar weg...maar een mysterieus slot past wonderwel bij zo'n boeiende middag.

Culturele zondag, 17 januari 2010

Afgelopen zondag was de eerste culturele middag in een nieuwe cyclus van 3 middagen met als thema "Egypte".

Annet van Wiechen en Ruud Conens waren (weer) te gast in onze bibliotheek.

Het aantal bezoekers was veel groter dan wij tevoren hadden gedacht; in de voorverkoop waren nog niet zo veel kaarten verkocht, misschien door de slechte weersvoorspellingen, maar aan de zaal werden nog veel toegangsbewijzen gekocht, zodat we stoelen moesten bijslepen voor de circa 60 mensen in het theater.

Onder de bezoekers ook enkele collega's en een oud-collega.

Annet van Wiechen gaf op een levendige manier een lezing over het ontstaan van Caïro. Ze nam ons mee door de geschiedenis, vertelde over Heliopolis, Memphis, Babylon, over Fustat, over sultanin Paarlenboompje en nog veel meer.

Het geheel werd geïllustreerd met mooie dia's van moskeeën, paleizen, minaretten en van het huidige Caïro met ook daar verkeersopstoppingen en een wringende verhouding tussen het bewaren van het erfgoed en de modernisering van het stedelijk gebied.

In de pauze en na afloop was er gelegenheid voor een drankje en, zoals dat heet, een "ongedwongen samenzijn".